Rutte en gedogen

Rutte heeft nagedacht…

Ebru Umar (Metro-columnist) vroeg Rutte wat hij leert van de kinderen die hij geschiedenis geeft. Rutte begint dan zelf over discriminatie. Hij leert hoe ingrijpend discriminatie is. ‘het maakt echt uit of je Mohammed of Jan heet als je solliciteert. Ik heb er over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik dit niet kan oplossen. De paradox is dat de oplossing bij Mohammed ligt. Rutte kan wel tegen Nederland zeggen: ‘discrimineer a.u.b. niet, beoordeel iemand op karakter en kennis.’ Maar als het wel gebeurt heeft Mohammed de keus: afhaken wegens belediging of doorgaan.

Ik vraag me af hoe dat proces van nadenken is gegaan. Heeft hij er onderzoeken bij gehaald? Ik kan het me bijna niet voorstellen, want dat eindigt meestal met nogal wat voorbehouden. Als ik kijk naar de conclusie van Rutte is er van enige nuance geen sprake.
Misschien is hij op de bank gaan zitten met een glas wijn, bier of iets non-alcoholisch en heeft hij zijn ogen dicht gedaan? Misschien is het nadenken al begonnen tijdens de afwas… Wie zal het zeggen… Jort Kelder?

Ondanks dat hij zegt te begrijpen hoe ingrijpend discriminatie kan zijn, komt Rutte tot de conclusie dat discriminatie een fact-of-life is, waar het slachtoffer zich het best zo snel mogelijk over heen kan zetten. Het ingrijpende aspect van het gebeuren daar gelaten. Het nadenken hierover en het komen tot deze gedachte staat hem natuurlijk vrij, maar waarom ventileert hij, als MP, deze gedachtes in de pers?
Zijn er plannen om discriminatie formeel te gaan gedogen?

De meeste mensen willen niet beoordeeld worden op hun uiterlijk maar op hun gedrag. Ook vinden de meeste mensen het pijnlijk wanneer ze ontdekken dat zij zelf iemand op het uiterlijk hebben beoordeeld. Helaas is iets niet willen doen, niet het zelfde als iets niet doen.
Het gaat hier om een gezamenlijk belang waarbij de dialoog betere perspectieven biedt dan gedoogbeleid….

A new communcation platform